DANUTA TRUTY-PAŁASZ

Poezja

Życiowa

ZYCIE PAROSTATEK

Płyń se parostatkiem z dobrym kapitanem
Hucy śtorm cy huzio, kierunek ci dany
Kompas w sercu ściskoj, ftory dróge znacy
Dopłynies do poru, nie bedziy inacyj
Rejs lekućki nie jest. Wiater, fale, burze…
Pon Bóg na pokładziy? Z Nim płynies ku górze!
Hań ka błysko jasność, rejsów, statków bramy
Ka uśpione śtormy, burze, huragany!
Nie łoździeloj rejsów, niyma siy co drocyć
Port kozdymu jedyn, nik go nie przeskocy
Popłyń parostatkiem z dobrym kapitanem
I tyk syćkik statków Bozym bądź bosmanem!

MIŁOŚĆ NIEZNANA

Miłość to życie płynące w żyłach
To ludzkie serca bijące zgodą
To ciepły dotyk tulącej matki
W miłości Bożej ludzie się rodzą!
Tu na tej ziemi nie znamy takiej
Gdzie żyje beztrosko, bez bólu, trwóg
Taką miłością dla nas nieznaną
Obdarzy w niebie nasz Stwórca – Bóg!
Na oceanach pluskają fale
I słońce wschodzi kolejny raz
Wciąż płyną wody i szumią lasy
Choć wielu tutaj już niema z nas
A człowiek płynie tym oceanem
Gdzie lekka fala i często sztorm
Kierunek jeden, stały, niezmienny
Tam czeka miłość – Ojcowski dom!
Koszyk
0